Mostrando entradas con la etiqueta Tema 1 Hardware. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Tema 1 Hardware. Mostrar todas las entradas

miércoles, 5 de octubre de 2016




O superordenador Sunway TaihuLight desde xuño de 2016 é o considerado mellor superordenador do mundo. Este ordenador situado en China conta cunha potencia de proceso de 93 petaflops (cinco veces máis potente co mellor ordenador estadounidense). Conta con 10.649.600 de núcleos, dentro de 40.960. Este superordenador conta cun SW26010 creados polo Shangai High Performance IC Design Centre, é non solo son os más potentes senón que tamén axuda a incrementar o número de estas características que están instalados en China: 167.

A curiosidade e que en 2001 non había ningún superordenador en terras chinas



 
Feito por: Alfonso Ruggiero García


Impresoras 3D



Unha  impresora 3D é unha máquina que realiza deseños en 3D, creando pezas e maquetas volumétricas a partir dun ordenador, deseños descargados de internet, ou recollidos a partir dun escáner 3D. A idea das impresoras 3D xurdiu a partir de converter modelos 2D en 3D. Actualmente, utilizase na fabricación de pezas, nos módulos como a arquitectura e a construción.
Utilízanse varios tipos de materiais, dependendo do tipo de impresora e do seu custe. Unha impresora de custe baixo, solo pode funcionar con termoplásticos, pero as máis avanzadas traballan con metais, resina líquida ou fotopolímeros (aunque están prohibidas en términos no indutriais).                                                                       
Tipos de módulos comerciais:

     Estereolitografía: Aplicación de raios de luz ultravioleta en resina líquida.A luz solidifica a resina.A base ou estrutura de la impresora móvese dependendo da dirección na que a luz volva a exercer a acción.

    Sinterización Selectiva por Láser (SLS):O láser impacta no pó para fundir o material e solidifícase(existen unha gran cantidade de materiais en pó como cerámica, cristal, nylon…). Todo o material que non se utiliza almacénase para distintos usos.

   Inxección: Inxectar capas de fotopolímero líquido que se poden curar na bandexa de construción.

     Deposición de Materias Fundidos (FDM): Depositar polímero fundido nunha  base plana, capa a capa. O material, anteriormente sólido, se funde e é almacenado en tubos e expulsado fíos, solidificándose, á vez que colócase na base da impresora.  


Jorge Cerviño Alonso    4 A ESO  

Quen creou o primeiro software?

A encantadora de números que creou o primeiro software.
Ada Lovelace filla de un poeta famoso, George Gordon Byron, levouna por o camiño das ciencias. A súa nai non quería que seguira o camiño do pai e asegurouse de que estudara materias como matemáticas.
Un cabaleiro,Baddage, notou que as táboas matemáticas que se empregaban eran un erro pola inexactitud, e creou unha maquina diferencial, consistía nunha calculadora en adiccións puras. Lovelace e Baddage coñecéronse e empezaron a intercambiar información,a maquina diferencial, que  podía levar a cabo varias funcións con características de computadoras modernas.
Lovelance traduxo o que dixo Baddage, tiña un nivel de comprensión que nin se quera Baddage había logrado. Quedou tan impresionado que foi el quen lle puxo o apodo de “a encantadora de números”.
Escribiu o que lle podemos chamar un programa informático para calcular números de Bernoulli, deuse conta de que unha maquina, podía facer mais que uns cálculos  como producir musica e arte, si tiñan os algoritmos e información adecuada. Todos os logros que conseguiu fíxoos sen un ordenador onde podelos por en práctica.
A maquina analítica nunca se completou e non puido construírse por política e non houbo forma de por a proba a teoría de Lovelance. Construíronse computadoras comparables despois de 100 anos.

Lovelance foi a mai da programación informática.

Feito por: Marta Rua Ramos 

Os Superordenadores


Sunway TaihuLigth é un superordenador desarroiado en China que desbancou o ordenador Tianhe-2.O máis interesante diste ordenador non é a potencia de calculo, senón a súa estrutura é os seus procesadores que son 100% nacionais.
O Sunway ten 41.000 procesadores de 260 nucleos e ten 1.3 Petabites de memoria RAM

O superordenador español maís potente e o MareNostrum que reside en Barcelona e está considerado como o número 105 en superordenadores a nivel mundial.

O MareNostrum comenzou a funcionar en 2005 e desde entón ampliouse sustituíndo os seus procesadores orixinais por uns de 2,3 GHz e dobrando o número deles.
Actualmente a súa capacidade de cálculo de 110billóns de operación por segundo.
Ten un total de 2 Petabytes  de capacidade de almacenamento e 95,5 Petabytes de memoria e un sistema operativo SuSe de Linux

O ordenador recibiu dúas grandes actualizacións:

A primeiraa en 2006 no que se cambiaron os blades IBM por outros o dobre de mellores.
E a segunda deuse en 2012.A cual cambiou por completo os nodos 


                          Luís Martínez Rodríguez

IMPRESORAS 3D


Que son?

  • Unha impresora 3D é unha máquina capaz de imprimir figuras con volume a partir dun deseño feito por ordenador.
  • Unha impresora 3D o que realmente fai é producir un deseño 3D creado có ordenador nun modelo 3D físico (real). É dicir, si  no noso ordenador, por exemplo deseñamos unha simple cunca de café, por medio de calquera programa CAD ( Deseño Asistido por Computador), poderemos imprimila na realidade por medio da impresora 3D e obter un produto físico que sería a propia cunca de café.

Como funciona?

  • As impresoras 3D o que fan é crear un obxecto cas súas dimensións, construíndo capas sucesivamente ata conseguir o obxecto desexado.

Tipos:      

  • Adición de polímeros o FDM: O que fai é ir fundindo un filamento ( fío) de polímero mediante un pico (boca de saída) e depositando capa sobre capa o material fundido ata crear o obxecto sólido.
  • Por láser: con tecnoloxía láser nos encontramos con dúas formas distintas:
        - SLA : SLA significa endurecer un polímero á luz. Pártese dunha que se mergulla dentro dun recipiente cheo da resina líquida e vai salindo do recipiente capa a capa.
       - SLS :  significa “ sinterizado de láser dun material”. O material, a diferenza do SLA, está en estado de po. O láser impacta no po e funde o material e solidifícase .

 

Rubén Gómez Blanco 4A

AS TRES SUPERCOMPUTADORAS MÁIS POTENTES DO MUNDO

1.Tianhe-2
Tianhe-2 o Milky Way-2 é unha supercomputador desarollada pola Universidade Nacional de Tecnoloxía de Defensa de China e a empresa china Inspur,está ubicada no Centro Nacional de Supercomputación no Guangzho,República Popular China.
Ten un rendimento de 33,86petaFlops,(33,860,000,000,000,000 operacións do coma flotante por segundo),cun  pico teórico do 54,9 petaFlops que a convirte na supercomputadora máis rápida do mundo.
2.Cray Titan
Actualización do Cray Jaguar,a anterior supercomputadora do Oak Ridge National Laboratory,para usar GPUs agregados as CPUs.
Se espera que supere os 20petaFlops,e decir vinte mil billóns de Flops,cun pico teórico de 24,8 petaFlops.Sen embargo,a velocidade real alcanzada e de 17,59petaFlops,o que a convirte na segunda supercompurtadora máis rápida do mundo.
3 IBM Sequouia
Sequoia e unha supercomputadora Blue Gene/Q construida por IBM para Nacional Nuclear Security Administration(NNSA)forma parte do Advanced Simulation and Computing Progam(ASC).Fue entregado a Lawrence Livermore National Laboratory.

Ten un rendimento de 17,17 petaFlops,equipada por procesadores 1.6GHz Power BQC 16C.




Por :Ismael Figueira Palomanes

O ENIAC


O ENIAC (Electronic Numerical Integratos and Computer) foi considerado como o primeiro ordenador, aínda que este titulo lle pertence ao Z1, o primeiro ordenador programable creado por Korand Zuse entre o ano 1936 e 1938, sen embargo o Z1 so se compoñía de partes analóxicas sen chegar a ser completamente dixital.

O ENIAC foi creado no ano 1946 por John Whilliam Mauchly e John Presper Eckert có propósito de resolver os problemas de balística do exercito dos Estados Unidos.

Debido a que era totalmente dixital, o ENIAC, podía executar os seus procesos e operacións de maneira mecánica. Ocupaba unha superficie de 160 metros cadrados, ocupaba unha habitación de 6m x 12m, tiña un peso de 27 toneladas e tardouse  en construír 30 meses e estaba composto por 17468 tubos de baleiro. Ademais constaba de 7200 diodos de cristal, 1500 relés, 70000 resistencias, 10000 condensadores, e 5 millóns de soldaduras todas feitas a man. Tamén necesitaba a operación manual de 6000 interruptores.


En 1.5 segundos la computadora era capaz de calcular la potencia 5000 de un número de cinco cifras. Esta máquina era capaz de realizar 5000 sumas e 300 multiplicacións por segundo. O ENIAC creouse con fines militares pero ao finalizar a guerra utilizouse para multitude de investigacións científicas. 

Algunhas das curiosidades do ENIAC son que algunhas veces as polillas eran atraídas polas luces do ENIAC e quedaban atascadas provocando fallos no sistema. Dende aquel entonces os fallos informáticos chámanse “bugs”. Outra curiosidade é que cando o ENIAC entraba en funcionamento a cidade de Filadelfia sufria de apagóns xa que tiña un consumo de 160 kW.

Rodrigo Justo Fernández
4ºA ESO


O Futuro en 3D



Unha impresora 3D é un dispositivo capaz de xerar un obxecto sólido tridimensional mediante a adicción do material.
En pouco tempo poderase facer órganos vitais, hasta a construción de refuxios no espazo. Expertos aseguran que no 2025 máis do 50% dos obxectos do noso redor estarán feitos por impresoras 3D. A impresora 3D é un dos inventos máis grandes da enxeñaría moderna. Comezou sendo útil a pequena escala para construír pequenos obxectos.
Hoxe en día podemos fabricar con unha impresora 3D: roupa, aínda que non sexa demasiado cómoda, instrumentos musicais, casas, lentes fotográficas, robots, armas, xoguetes, utensilios de cocina, xoias, próteses, e por último pero non menos importante a fabricación de órganos humanos.
No campo dos órganos humanos: a bioimpresión consiste en  imprimir réplicas funcionais de órganos humanos para realizar transplantes. É un campo no que se avanzou moito aínda que queda demasiado traballo para facer que un órgano que funcione exactamente igual ca un órgano humano. A bioimpresión promete mesturar o traballo de laboratorio con impresoras 3D especiais, capaces de tomar células cultivadas no laboratorio e mediante un proceso especial transformalas nun tipo de órganos a medida do paciente.
En conclusión as impresoras 3D son o futuro o cal permitiranos vivir de maneira máis cómoda aínda que queda moito estamos a piques de ter unha vida moito mellor. As impresoras 3D axudarannos en todo aínda que hai q ter moito coidado porque poderanse fabricar armas pero si se utiliza para facer unha vida máis doada pode chegar a ser un dos mellores inventos.

                                                                                               Miguel Lorenzo Peral 4A

A Chegada das Impresoras 3D



O mundo da impresión está crecendo a pasos axigantados, unha das máis coñecidas son  as Makerbot dando acceso así que calquera persona poida imprimir calquer obxeto en 3d na súa casa con moita facilidade.
Estas son as súas principais ventaxas:
-Para a saúde: Estanse realizando grande avances na biomedicina como varias prótesis.
-Na alimentación: Aínda que pareza mentira  estanse a facer alimentos através dunha impresora en 3D, baixo o nome ChefGet, con condimentos como o azucre.
-Tamén fabricase prendas de roupa en 3d chegando a tal punto no que xa hai desfile de modelos con esta indumentaria.
-Aínda que hai outras grandes vantaxes como a impresión de obxetos comercias,pinzas, ou tatuaxes a partir dunha impresora; estas non están tan desenvolvidas como as nomeadas anteriormente.

Principais desventaxas :
-Gran consumo de enerxía.
-Os problemas de dereito, xa que abre a porta ao mercado negro.
-Moitas armas en 3d de plástico creadas por unha impresora  son capaces de saltarse os detectores de metais.
Case de maneira simultánea cás impresoras en 3d estase a desenvolver unhas novas en 4d. Isto so fai confirmar que a tecnoloxía está crecendo a pasos axigantados cas súas desventaxas e  ventaxas.




Alejandro Suárez Hervella

lunes, 3 de octubre de 2016

IMPRESORAS 3D : O FUTURO XA CHEGOU

As impresoras 3D xa non son cousa do futuro , están aqui xa dende hai uns anos e veñen para cambiarnos a vida , xa dende hai uns 10 anos as impresoras 3D son una realidade que como todo o novo se foi mellorando o seu sistema e  baixando o custo deste pra  dar lugar así a un elemento asequible para todo o mundo ,  aínda que tamén se loraron axigantar as súas características ata chegar o punto de poder facer casas e incluso edificios en moito menor tempo e cun custo infinitamente menor , pero non so abrangue a amplía rama da construción se non que tamén nos leva a rama da alimentación e inclusive a da sanidade a cal esta sendo ampliada debido a facilidade que teñen estas impresoras en pode copiar fármacos e a crenza nun futuro de poder crear órganos sintéticos .

Con todo isto e mais a futuras innovación que sufrirá a innovadora rama das impresoras 3D chegaremos a ter mais do 50% do mundo que nos rodea feito  feito mediante a impresión 3D no 2025, aínda que cabe incluír que xa hoxe se están construíndo casas de barro en aldeas africanas grazas a una impresora de case 6 metros de altura e de anchura, a pesar de todo isto as maiores innovacións veñen na sanidade grazas a que nun futuro non moi lexano podíanse crear órganos sintéticos atraves destas aumentando así os anos de vida de cada un de nos ata preto de 150 anos.


                                                                                          Fran González Diz 4ºA ESO .
PRIMEIRA ENTRADA NO BLOG
Disco Duro Atómico

Un grupo de científicos na Holanda desatrollaron un dispositivo de almacén de dados capaz de gardar unha densidade de información de hasta 500 terabits nunha superficie nunha superficie de apenas 6 cm cadrados.

“Na teoría , esta densidade de almacenamento permitiría gardar todos os libros escritos polo home nun so selo de correos” Explica a investigadora Sander , do instituto de nanociencia Kavli na universidade holandesa de Delft.

Neste sentido , os investigadores lograron construír unha memoria de 1 kilobyte (8,000 bits) na que cada bit esta representado pola posición dun so átomo de cloro. Así chegaron a alcanzar unha densidade  de almacenamento de 500 terabits por pulgada cadrada (6,4516 centímetros cadrados) e dicir 500 veces mais potente que o mellor dos discos duros de memoria actualmente no mercado.


Os espertos do instituto Kavli sinalan que aínda que e posible controlar a localización dos átomos, existen limitacións  técnicas. En concreto, subliñan que se necesitan temperaturas rexistradas no rango do xeo liquido (4 Kelvin) para lograr configuracións estables, mentres que para modificar a posición dun so átomo e necesario rexenerar toda a superficie 

Impresoras 3D


É unha máquina capaz de realizar replicas de deseños en 3D, creando pezas volumétricas a partir dun deseño feito por ordenador. Surxe coa idea de converter arquivos 2D en 3D.
Chuck Hull foi  quen creou o primeiro método de impresión en 3D:a estereoliografía; a partir deste foron surxindo máis modelos como:
  1.   sinterización láser
  2.   Compactación e a partir deste pode clasificarse en:

·         Impresoras de tinta
·         Impresoras de láser

O uso máis dado a esta nova tecnoloxía e na medicina para o uso de próteses, transplantes, órganos, medicamentos…

Tamén empezan a  aparecer nas empresas como l´oréal ou ikea que xa empezan a usalas tanto para fabricar tecidos biolóxicos, partes de mobles….
Pero este tipo de impresoras teñen  un problema é que o uso continuo deste; e dañino para a saúde concretamente nos pulmóns .




Jorge Nicolás Afonso Cabido

ORDENADORES CUÁNTICOS, O FUTURO DAS SUPERCOMPUTADORAS?

Dende fai anos falase dos ordenadores cuánticos, pero ¿sabemos realmente en consiste esta nova xeneración de equipos informáticos? Por ahora solo se sabe que son capaces de realizar complexas operacións dunha forma moito mais rápida; xa que a información almacenase en ‘’qubits’’, itun bit que se atopa en superposición de estados e que podría adoptar o valor 0 e 1, o que lle permite reducir o tempo de execución das operacións.

A investigación para crear este tipo de ordenadores xordeu cando Peter Shor describiu un algoritmo cuántico deseñado para factorizar números grandes dunha maneira máis rápida que o método convencional.

Pero os equipos cuánticos teñen un serio problema de inestabilidade afectado polo entorno que o rodea. Os científicos están traballando na forma de illalos e recentemente construíuse un equipo cuántico dentro dun diamante, material que permitiría illar esas interferencias.

De chegarse a crear este tipo de equipos as supercomputadoras como Sequoia quedarían obsoletas.

XA SE CREOU ALGÚN ORDENADOR CUÁNTICO?


Sí, a compañía D-wave, é a primeira empresa que os fabrica, a cal vendeu un deles a Google e a NASA conxuntamente, e tras varias probas o xigante informático confirma que non só existen si non que son extremadamente rápidos.

Por: Agustín Gallego Gómez 4ºA ESO

O primeiro sistema operativo

       PRIMEIRA ENTRADA NO BLOG

                                                    O PRIMEIRO SISTEMA OPERATIVO
A informática apareceu na II Guerra Mundial,na década dos corenta.Nesos anos non existía o concepto de “Sistema operativo” e os programadores interactuaban directamente có hardware das computadoras traballando na lingua das máquinas(algo binario,basicamente con 0s e 1s).
O concepto de Sistema Operativo aparece no 1950.O primeiro dos Sistemas Operativos da historia foi creado no ano 1956 para un ordenador IBM 704.
Nos anos 60 prodúcese unha revolución no campo dos sistemas operativos.Aparecen conceptos como sistema multiarea,sistema multiusuario,sistema ,multiprocesadores e sistema en tempo real.
Nesta década cando aparece UNIX,a base da gran maioría dos Sistemas Operativos que existen hoxe en día.
                                                         CARACTERÍSTICAS DE UNIX
É un sistema operativo de tempo compartido,con capacidade de simular multiprocesamento e procesamento no interactivo.
Está escrito nunha lingua de alto nivel: C.
Permite comunicación entre procesos.
Garantiza un grao alto de portabilidade.
O sistema baséase nun núcleo denominado Kernel.
                
                                       OUTROS SISTEMAS OPERATIVOS DA ÉPOCA
Na década dos noventa aparece Linux,publicándose a primeira versión do núcleo no setembro do ano 1991,que posteriormente se uniría o proxecto GNU,un sistema operativo completamente libre, similar a UNIX, ao que lle faltaba un núcleo para poder funcionar.Hoxe en día a maioría da xente coñece por Linux ao sistema operativo que realmente se denomina GNU/Linux.

Nesta década tamén apareceron sistemas como MacOS, MS-DOS, Windows.


Por Francisco Martínez Feijoo 4ºA ESO

impresora 3D



¿Qué é, e  para qué sirve unha impresora 3D?

Imos comezar polo inicio:O día de hoxe a impresora 3D non e todavia un fenomeno masivo no ambito domestico,ou como minimo podríamos decir que inda non chegou a convertirse nun obxeto cotidian do fogar,como son as impresoras de tinta convencionales.

Unha impresora 3D e un obxeto capaz de diseñar outros obxetos en tres dimensions. As impresoras 3D basanse mos modelos 3D para definir qué se vai a imprimir.Un modelo non e si non a representacion dixital do que imos a imprimir mediante algún software de modelado.

¿Qué e unha impresora 4D?

Basicamente e unha variante da impresora 3D onde se emplean materiais especiais,que incluso podíiamos chamar “intelixente”,porque se adaptan o entorno onde estan,chegando a transformarse,autoensamblarse e autorepararse.

A impresión en 4D sucede cando os materias fisicos e bioloxicos impresos en 3D estan “programados” para que unha vez salgan da plataforma de fabricacion, se axusten por si mesmos as súas forma ou propiedades según a funcionalidade do obxeto,Skylar Tibbit investigador da MIT defineo así: “E como a robótica pero sin cables nin circuitos, xa que podes imprimir unha peza que se transformará en algo máis”.



Para que a forma se adapte necesitanse usar materiais especiales,con estructuras sobre todo xeometricas que permiten que o diseño interactúe,todo elo activado con enerxia, que pode ser:dinamica ,eólica,a misma gravidade,etc


Álex Domínguez Fornos 4ºA ESO

Tarxeta gráfica


Unha tarxeta gráfica e unha tarxeta de expansión ou un circuito (chip), da placa base do ordenador, que se encarga de procesar os datos procedentes da unidade central de procesamiento (CPU) e transformalos en información comprensible e representable no dispositivo de saída (por exemplo: monitor, televisor e proxector).
COMPOÑENTES

GPU: Procesador dedicado o procesamento de gráficos:a súa razón de ser é alixeirar a carga de traballo do procesador central, por iso está optimizada para o cálculo en coma flotante, predominante nas funcións 3D As dúas características máis importantes de entre elas son:

 - A frecuencia de reloxo do núcleo, que en 2006 oscilaba entre 250 MHz nas tarxetas da gama baixa e 650 MHz nas da gama alta, e

- O número de pipelines (vertex e fragment shaders), encargadas de traducir unha imaxe 3D composta por vértices e liñas na imaxe 2D composta por píxeles.

SAÍDAS                                                        

Os sistemas de conexión máis habituais entre a tarxeta gráfica e o dispositivo visualizador (como un monitor ou un televisor) son: SVGA, S-Video e DVI

-SVGA: estándar analóxico dos anos 1990; deseñado para dispositivos CRT, sofre de ruído eléctrico e distorsión pola conversión de dixital a analóxico e o erro de mostraxe ó avaliar os píxeles a enviar ao monitor.

-DVI: substituído do anterior, deseñouse para obter a máxima calidade de visualización nas pantallas dixitais como los LCD ou proxectores-S-Video: incluído para dar soporte a televisores, reprodutores de DVD, vídeos, e videoconsolas.

David González Palomanes 4ºA ESO

Impresoras 3D

As Impresoras 3D

Unha impresora 3D é unha máquina capaz de realizar diseños 3D, creando pezas ou maquetas volumétricas a partir dun diseño feito por ordenador. Na actualidade estase extendendo o seu uso na fabricación de prótesis médicas, xa que a impresión 3D permite adaptar cada peza fabricada as características exactas de cada paciente.
Existen múltiples modelos comerciales:

·         De sintetización láser: Un suministrador vai depositando finas capas de polvo de diferentes metais ( aceiro, alumunio…) e un láser funde cada capa coa anterior.

·   De esteriolitografía: Unha resina fotosensible é curada con haces de luz ultravioleta, sodificándooa.

·         De compactación: Cunha masa de pó que se compacta por estratos.

·         De adición: O propio material engádese por capas.

Charles Hull foi o creador desta increíble innovación. Na década de 1980 Charles Hull estaba traballando nun laboratorio como inxenieiro para crear prototipos cando se deu conta de que podía por a resina en capas, unha vez en capas a resina podía ser modelada con luz ultravioleta. Polo tanto este invento foi creado na década de 1980 pero non foi ata 30 anos despois para que este invento despegara.

Este invento encontrase en venta entre un precio con un precio mínimo de 50€.




Gonzalo Carrajo Mariño 4a ESO

CURIOSIDADES SOBRE OS MACINTOSH

PRIMEIRA ENTRADA NO BLOG

CURIOSIDADES DOS MACINTOSH


A antecesora de a computadora de Apple, Macintosh foi Apple Lisa, (dedicada a sua filla) a cal non se poido vender debido o seu precio tan elevado tendo en conta na época que estaban.

Bod Dylan denunciou a Apple debido a que para un Mac puxeron una programación de lenguaxe chamada Dylan e il pensou que o facian por el pero en realidade era por (DYnamic LANguage).

O anterior logo de Apple de cores foi quitado debido a que representaba a luxuria a anarquía e a liberdade, por iso adaptouse o logo en blanco.


Apple é a marca que  máis publicidade gratuíta recibidos no mercado, aparicións en series e películas estean exentos de calquera pagamento da empresa. Cantos coches con a sua calcamonia da manzanita podes ver na rúa nun día normal?


Feito por: Joel Justo Losada

jueves, 22 de septiembre de 2016

Os Microprocesadores...como se fabrican?

Chámaselle microprocesador á parte dun CPU que se clasifica como un compoñente electrónico composto por centos de miles de transistores integrados nunha placa de silicio. Trátase do elemento crave na conformación dun computador.