A Biotecnoloxía

A biotecnoloxía é a tecnoloxía que utiliza seres vivos ou algunhas das súas partes para a obtención ou modificación de produtos. Dentro da biotecnoloxía podemos diferenciar distintas áreas:

A biotecnoloxía vermella: a cal abrangue tódolos usos relacionados coa menciña. Neste caso pódese utilizar para a obtención de antibióticos para desenvolver vacinas ou para evolucionar na enxeñería xenética para curar enfermidades mediante a terapia xénica.

A biotecnoloxía branca ou industrial: Esta aplícase en procesos industriais. En xeral para a consumición de menos recursos que en procesos tradicionais, por exemplo, a elaboración de plásticos biodegradables.

A biotecnoloxía verde: Aplicada na agricultura. Mediante este tipo de biotecnoloxía se pode chegar a dar lugar a plantas modificadas xeneticamente, con propiedades específicas para crecer en condicións desfavorables ou para xerar unha resistencia contra plagas ou enfermidades.

A biotecnoloxía azul ou mariña: Esta aplícase en ambientes mariños e acuáticos. As aplicacións deste campo están nun estado de desenvolvemento creciente e prometedoras. Algúns ámbitos destacables son a acuicultura, a cosmética ou a alimentación.

Rodrigo Justo Fernández

Biotecnoloxía vermella

                                                   Biotecnoloxía vermella

 Creación de órganos con células nai

  As células nai son capaces de transformarse en calquera tecido, con todo aínda non é posible direccionarlas. Pera xa é posible crear órganos, un exemplo disto é o descubrimento en Estados Unidos feito por un grupo de científicos liderados por Emmanuel Baetge, sinalaron que este avance eventualmente permitirá utilizar as células nai para reparar órganos enfermos ou deteriorados, e tratar enfermidades como a diabetes ou fallas no fígado. A investigación tamén mostra a forma en que as células nai poden converterse en diferentes tipos de células atopadas no corpo, de maneira que poderán reparar rexións como o corazón e mesmo o cerebro (De células nai a órganos humanos).

Dentro das células nai existen tipos, embrionarias e adultas, as embrionarias poden transformarse en máis órganos, con todo aínda non é posible direccionar a transformación, e isto pode ser grave xa que pode transformarse en tumor ou nalgún outro musculo ou óso que non se desexa crear. As células nai adultas teñen unha menor cantidade de posibilidades de transformación polo cal é máis fácil tentar direccionar o seu crecemento. As células do tecido adiposo poden ser útiles e poden ser as mellores candidatas en caso de enfermidades dexenerativas como a distrofia muscular.

Grazas a que son células que son capaces de rexenerar todo tecido, tamén é posible curar a cegueira total ou parcial, xa que estas son colocadas na córnea, xerando unha nova. Todas estas investigacións aínda están en etapa de investigación, con todo ao paso co que van avanzando estas investigacións pronto xa non serán un feito illado para converterse nun feito do día a día, será como curar un arrefriado (Células nai, a clave da rexeneración).

                                                      Explicación da biotecnoloxía ( BBC mundo )

                                           
                                                   
                                                                                Pablo Vega Dos Santos

Biotecnoloxía

A utilización dos seres vivos, as súas partes ou productos da súa actividade para o uso industrial denomínase biotecnoloxía. Exemplos do uso de organimos biotecnolóxicos son a fermentación das bebidas alcohólicas e a fabricación do pan. Desde esta maneira,  a selección e obtención de variedades produtivas de plantas e animais de interés agrícola. O descubrimento e caracterización dos procesos de mantenemento da información biolóxica provoca a expansión de números de aplicacións da biotecnoloxía.

A biotecnoloxía clasifícase mediante un sistema de usos desta ferramenta para que os agrupe en función das sùas características comúns ou da súa utilidade final. Actualmente considéranse cinco agrupacións fundamentais  mediante cinco cores: vermella,verde,branca,azul e gris.

 Explicación de tres tipos

Biotecnoloxía vermella: Este tipo agrupa todos os usos da biotecnoloxía relacionados coa mediciña. Esto incluye a obtención de vacunas e antibióticos, o novo desarrollo de fármacos, técnicas moleculares de diagnóstico , as terapias rexenerativas e o desarrollo  da inxeniería xenética para curar enfermidades a través da manipulación xenética. Exemplos: terapia celular e xenética, medicamentos baseados en moléculas biológicas (como os anticorpos terapéuticos).

Biotecnoloxía branca: Usos da biotecnoloxía en relación cos productos industriais tamén coñecida como biotecnoloxía industrial. Nos proceso industrias, inténtase facer que utilicen menos recursos cós tradicionais .Exemplos: utilización de microorganismos para a producción de productos químicos, o diseño ,a producción de novos materiais de uso cotidiano...

Biotecnoloxía gris : Aplicacións da biotecnoloxía no medio ambiente . Divídese en dous grandes grupos: o mantenemento da biodiversidade e a eleminación da materia contaminante (biorremendación).    

                                                                                                                                                                                                                                                                Jorge Cerviño Alonso

Modificación Xenética

Cada avance da Biotecnoloxía, específicamente no área da modificación xenética(pertence a biotecnoloxía vermella), é un paso máis hacia adiante o control do xenoma humano. Grazas a intervención de científicos xenetistas é posible reparar xenes danados que son os causantes dun gran número de enfermidades letais, algo polo que na actualidade siguese loitando.

Sin embargo, tanto éste como o tema da  clonación son dous rubros delicados da Biotecnoloxía, posto que ao seu arredor persiste una serie de tabúes e continúa especulación acerca dos  límites e reglas de ética que deberían seguirse na sía aplicación e desarrollo posterior.Ademáis se modificamos xenes dun embrión este xene diferente herdarase na seguinte xeneracion, creando así unha nova estirpe humana.

 Un grupo de investigadores liderados por Junjiu Huang, anunciaron que modificaron o xenoma dun embrio através de CRISPR/cAS9, crendo un gran revuelo mundíal.

Pertence a biotecnoloxía vermella.

                                       

                                 

                                                                                              Alejandro Suárez Hervella

Fermentación Alcohólica

A fermentación alcohólica é un proceso bioquímico polo cal os azucres (os carbohidratos , sobre todo, glicosa ) son convertidos en alcohol ( etanol ) nun medio líquido , sen aire .
A reacción libera a enerxía .

 A maioría dos fermentos microorgánicos ("xermes", leveduras ) usan a capacidade de fermentación alcohólica para gañar temporalmente enerxía cando o osíxeno necesario para a respiración celular está en falta.

O etanol resultante emplease na elaboración de algunhas bebidas alcohólicas, tales como o viño, a cervexa, a sidra, o cava, etc. Aunque na actualidade empezase a sintetizar tamén etanol mediante a fermentación a nivel industrial a gran escala para ser empleado como biocombustible. O CO₂ que se libera neste proceso é tamén o causante do esponxamento da masa de pan durante a su fermentación.


Esta aplicación pertenze a rama da biotecnoloxía blanca, que se basa en sustancias de productos químicos ou biocombustibles.

urbinavideos.blogspot.com

MARTA RUA RAMOS

Comemos polo mutante?

Durante un estudo recente realizado na Universidade de New Hampshire déronse conta dalgúns feitos, entre eles ese cambio de nome. Pois ben, as galiñas cuxa carne utilizan no KFC, son manipuladas xeneticamente. É o caso coñecido como? Polo Transxénico?. Esta é unha das polémicas acusacións contra o devandito restaurante. Estes animais mantéñense vivos debido á intrusión dun tubo nos seus estómagos para alimentalos e bombear o seu sangue. Non teñen pico, patas nin plumas. A súa estrutura viuse reducida para poder obter deles máis carne. 

Cal é a vantaxe para o KFC?

O aforro de tempo. Non teñen que desplumar nin cortar picos e patas.

Cal a súa desvantaxe?

As múltiples pegas. KFC foi culpado por varios casos de enfermidades debido á inxesta da súa comida. Un claro exemplo, o caso da pequena Monika Samaan que con tal só sete anos sufriu unha intoxicación por salmonelosis que derivou en lesións cerebrais despois de comer un ?twister? de pito. Debido a iso, a nena ten dificultades para falar e sofre unha cuadriplejia espástica desde Outubro de 2005. Por isto, o restaurante tivo que indemnizar á nena cunha cantidade de 8 millóns de dólares australianos. Foi condenado pola xustiza australiana.

Pois ben, lenda ou non? sabemos que debemos estar alerta coas comidas rápidas ?Fast Food? dependendo da marca de restaurante. PERTENCE Á RAMA DA BIOTECNOLOXÍA BRANCA OU INDUSTRIAL

imaxe de SDPnoticias.com

Agustín Gallego Gómez

BIOTECNOLOXIA BLANCA

APLICACIÓN BIOTECNOLOXÍA

A Biotecnoloxía é unha disciplina que se basea na aplicación de organismos, compoñentes ou sistemas biolóxicos para a obtención de bens e servizos; tamén se lles chaman así ás técnicas de manipulación de xenes

.RAMA BLANCA.

.PRODUCCIÓN DE ANTIBIOTICOS.

Utilízase en medicinas humanas, animal e en horticultura para tratar enfermidades e infeccións producidas polos devanditos organismos; os antibióticos revolucionaron o mundo do medicamento, xa que grazas a eles cúranse varias enfermidades que antes eran letais para a poboación.

.A INDUSTRIA TEXTIL.

O uso de fíos e tecidos ten unha longa historia. O uso do liño remóntase á Idade de Pedra en Europa meridional, no Norte de Europa empregouse a la desde a Idade de Bronce, e a seda orixinaria de China fabrícase hai máis de 5000 anos.

Un dos obxectivos dos tratamentos téxtiles modernos é obter o efecto desexado nas fibras, utilizando procesos que leven o mínimo impacto ambiental. Dentro deste contexto, comezáronse a utilizar diversos procesos biotecnológicos, mediante o emprego de encimas.  Estas cumpren o requisito de ser respectuosos co medio ambiente.

POR: JOEL JUSTO LOSADA

¿Pode a biotecnoloxía lavar a roupa?

Hoxe en día as encimas forman parte dos procesos industriais e das  actividades domésticas. Por exemplo, ao lavar a roupa as encimas son as que fan o traballo sucio de sacar as manchas. 

Efectivamente, o deterxente en po ten encimas que removen selectivamente as manchas de aceites, proteínas ou almidones da roupa. As encimas son biocatalizadores, proteínas que aceleran os procesos de degradación, transformación ou fabricación de sustancias. As encimas que se usan industrialmente son producidas en grandes cantidades por bacterias e fungos que se cultivan en tanques chamados fermentadores. Estas encimas veñen usando desde hai máis de 40 anos co obxectivo de substituír aos compostos sintéticos, minimizar o uso da auga e o consumo de enerxía, xa que antes as manchas só podían ser removidas con blanqueadores e altas temperaturas. A maioría das encimas que están hoxe no mercado foron melloradas por técnicas de enxeñería de proteínas ou proveñen de microorganismos recombinantes (xeneticamente modificados) para optimizar o seu proceso de fabricación. 

porquebiotecnología.com

Esta técnica inclúese na biotecnoloxía branca relaccionada cós procesos industrais. 

Rubén Gómez Blanco 

ANTITUMORAL DE ORIGEN MARINO

Pharmamar fíxose un nome na biotecnoloxía mundial grazas a Yondeña da historia. O seu produto estrela foi aprobado pola CE en 2007 e en ano pasado pola FDA de EE UU. Ese fito valeulles un acordo cos laboratorios Janssen, que desenvolverá e venderá o fármaco en todo o mundo excepto en Europa, onde PharmaMar posúe os dereitos de desenvolvemento e comercialización, e en Xapón, onde o licenciou a Taiho Phar.
Ao longo deste curso presentarán o dossier de rexistro á Axencia Europea do Medicamento de Aplidin, un produto para un tipo de cancro hematológico (mieloma múltiple) que ata a data deu bos resultados nos estudos clínicos e que se podería converter no seu segundo medicamento de orixe mariña. A compañía ten tamén avanzada a investigación doutras dúas moléculas, polo que ?este pipeline, (proxectos en carteira) xunto coa comercialización de Yondelis no mundo, sitúan a PharmaMar como unha empresa cun futuro moi prometedor?, opina Luís Moura, director xeral da unidade de negocio de oncoloxía da compañía.

                                                                                    Ismael Figueira Palomanes.

A BIOTECNOLOXÍA MARIÑA

Tamén  chamada como Biotecnoloxía mariña, é un término utilizado para describir as aplicacións da Biotecnoloxía en ambientes mariños e  acuáticos, aun  nunha fase temprana de desarrollo, as súas aplicacións son prometedoras para a  agricultura, coidados sanitarios,  cosméticos e produtos alimentarios. A biotecnoloxía azul ocupase de a aplicación de métodos moleculares e biolóxicos aos organismos mariños e de auga doce. Isto implica o uso de estes organismos, e seus derivados, para fins tales como aumentar a oferta de produtos do mar e a seguridade, o control da proliferación de microorganismos nocivos transmitidos pola auga e o desarrollo de novos medicamentos.

Acuicultura: Consiste en la cría o cultivo de organismos acuáticos con miras a su maior produción. Para elo é necesario un estudio minucioso da forma de cultivo e engorde, cría, dietas e patróns alimenticios, patoloxías, consecuencias no entorno, etc. Por exemplo, as microalgas poden proporcionar una fonte de alimento fresco para las especies cultivadas. De este modo, se podrán obter dietas máis adaptadas para las especies cultivadas que permitan mejorar la productividade e a calidade das mesmas.

Novas fontes: O mar, unha das zonas menos coñecidas do planeta, é unha fonte potencial de novas especies e moléculas con capacidades terapéuticas, cosméticas, novas fontes de enerxía; novos alimentos e modelos para a descontaminación medioambiental o bioremediación; biomateriais e estruturas biodegradables…

                                              Por Fran Martínez Feijoo

Biotecnoloxía aplicada a medicina

A biotecnoloxía vermella engloba todos os usos da biotecnoloxía aplicadas ás ciencias médicas. Neste caso, a biotecnoloxía úsase para producir antibióticos, para desenvolver vacinas ou para o desenvolvemento de enxeñería xenética que servirá para curar enfermidades a través de terapia xenética.

 Hai moitas proteínas cun alto interese médico e económico, como antibióticos, encimas, hormonas (insulina, hormona do crecemento, eritropoyetina, ), vacúas (vacinas comestibles), proteínas sanguíneas (seroalbúmina, factores de coagulación, ), interferón, e un longo etcétera. Dando un paso máis entramos no campo da nano-Biotecnoloxía mediante o cal se pode acceder a novos tratamentos locais, que non afectan o organismo enteiro, por exemplo nos transplantes de medula ósea, a investigación con células nai, a terapia xenética, o cancro ou a hemólisis.  Desta forma resulta posible traballar con sistemas de diagnóstico cada vez máis diminutos para seleccionar células determinadas. Así, por exemplo, no tratamento do cancro de mama, coa axuda de partículas magnéticas pódense eliminar células malignas illadas e a paciente evitaría así unha intervención cirúrxica. A nano-Biotecnoloxía considérase a ciencia crave do século XXI, que promete progresos revolucionarios e novas terapias. Por exemplo, unha das principais vías de investigación actuais é a de marcar xeneticamente ás células tumorales dun cancro para que o organismo recoñézaas como estrañas e poida loitar contra elas. Esta técnica pódese aplicar en enfermidades con alta incidencia, co beneficio que iso reporta, como cancro (melanoma, ril, ovario, colon, leucemia, pulmón, fígado, próstata), fibrosis quística, hipercolesterolemia, hemofilia, artrite reumatoide, diabetes ou VIH.





Gonzalo Carrajo Mariño.

Biotecnoloxia

BIOTECNOLOXÍA AZUL 

A biotecnoloxía azul ocúpase da aplicación de métodos moleculares e biolóxicos aos organismos mariños e de auga doce. Isto implica o uso destes organismos, e os seus derivados, para fins tales como aumentar a oferta de produtos do mar e a seguridade, o control da proliferación de microorganismos nocivos transmitidos pola auga e o desenvolvemento de novos medicamentos.

Acuicultura: Consiste na cría ou cultivo de organismos acuáticos con miras á súa maior produción. Para iso é necesario un estudo minucioso da forma de cultivo e engorde, cría, dietas e patróns alimenticios, patoloxías, consecuencias na contorna, etc. Por exemplo, as microalgas poden proporcionar unha fonte de alimento fresco para as especies cultivadas. Deste xeito, poderanse obter dietas máis adaptadas para as especies cultivadas que permitan mellorar a produtividade e a calidade das mesmas.

Novas fontes: O mar, unha das zonas menos coñecidas do planeta, é unha fonte potencial de novas especies e moléculas con capacidade terapéuticas, cosméticas, etc.; novas fontes de enerxía; novos alimentos e modelos para a descontaminación ambiental ou bioremediación; biomateriales e estruturas biodegradables?

No medicamento, por exemplo, espérase que a biotecnoloxía azul e a investigación en bioloxía mariña contribuirán ao avance mediante o desenvolvemento de novas sustancias de orixe mariña como compostos bioactivos, adhesivos, anti-adhesivos, coloides biocompatibles, nanoestructuras e materiais porosos. Así mesmo, existe o potencial de descubrir novas moléculas que alteran a habilidade das células tumorales de unirse e multiplicarse ou dar lugar a metástase. Ademais, un gran reto que se atopan os científicos na actualidade é que se poden illar unha elevada cantidade de compostos novos procedentes de invertebrados mariños. Estudar todas estas moléculas e as súas actividades é moi complicado e require de novos desenvolvementos en illamento, identificación, caracterización e técnicas de screening.

APLICACIONS

A biotecnoloxía azul ocúpase da aplicación de métodos moleculares e biolóxicos aos organismos mariños e de auga doce. Isto implica o uso destes organismos, e os seus derivados, para fins tales como aumentar a oferta de produtos do mar e a seguridade, o control da proliferación de microorganismos nocivos transmitidos pola auga e o desenvolvemento de novos medicamentos.

                                

                                                                                         David González Palomanes

O salmón transxénico

Xa está eiquí. Despois de 25 anos de tortuosa traxectoria reguladora, o salmón transxénico para o consumo humano recibiu a aprobación da axencia de seguridade alimentaria estadounidense (FDA) e xa non queda nada para que figure nos menús daquel continente. Trátase dun verdadeiro monstro mariño, capaz de crecer ao dobre de velocidade que o seu devanceiro natural e de alcanzar en só 18 meses a talla que ao outro lle leva tres anos conseguir.    Dá medo? Non debería. Os alimentos transxénicos suscitan un amplo rexeitamento, sobre todo en Europa, por antinaturais, invadir os ecosistemas, perigosos para a seguridade alimentaria, e ademais obra dun tipo de industria biotecnológica (a coñecida como azul ou mariña) á que moitos ven como increiblemente sospeitosa. Ningún destes argumentos, con todo, vén avalado pola millor ciencia dispoñible.


A FDA aclarou nun comunicado que a súa aprobación de hoxe non permite a cría do salmón transxénico en EE UU, senón que se reduce a autorizar a produción en Panamá a partir de ovos obtidos nas instalacións de AquaBounty en Canadá , esta aplicacion da biotecnoloxia non ten ningun inconveniente co medio ambiente e ademais e beneficiosa para a sua comercializacion.

un salmón transxenico e un normal a os 18 meses.

AmUn salmón modificado genéticamente y otro normal, ambos de 18 meses. AQUABOUNTY
Ampliar fotoUn salmón modificado genéticamente y otro normal, ambos de 18 meses. AQUABOUNTY


Ampliar fotoUn salmón modificado genéticamente y otro normal, ambos de 18 meses. AQUABOUNTY

                                                                 

                                                                             Fran González Diz 4ºA