Próxima Centauri b (Avance científico)

Un dos avances máis sorprendentes da ciencia en 2016 foi o descubrimento  de Próxima b, o mundo potencialmente habitable máis cerca do Planeta Terra. O exoplaneta orbita ao astro máis contiguo fóra do sistema solar, Proxima Centauri. Este mundo, un pouco máis grande que o noso planeta, xira ao redor dunha estrela de tipo “enana roja” completando unha volta cada once días. Ademais, Proxima b presenta unha temperatura estimada que permitiría a existencia de augua líquida na súa superficie e hállase dentro da zona habitable ao redor dunha estrela. O exoplaneta ten unha rotación sincrónica, é dicir, a súa  velocidade de rotación iguálase coa súa velocidade de traslación. Isto quere dicir que sempre mostra o mesmo lado cara á estrela, o que dificulta o desenvolvemento da vida. Aún non  é  posible determinar si Proxima b conta cunha atmosfera ou un campo magnético que  poda protexer fronte á  radiación que emite a súa estrela De momento, tampoco é factible enviar unha sonda para explorar este novo mundo. Próxima b encóntrase a uns 4 aos luz do Sistema Solar, que é unha das distancias relativamente máis cercanas á Terra para un planeta similar ao noso nunca antes detectado.

Próxima b

Jorge Cerviño Alonso

Avances 2016 Rexuvenecer células nai embrionarias humanas

Mediante o uso de un innovador “coctel” de sustancias de señalización celular conseguiuse “rebobinar” o reloxo bioloxíco de células nai embrionarias (ESC, pola súas siglas en inglés) de seres humanos, co resultado de que tales células volva a ter calidades que tiveron antes.

A capacidade de dar marcha atrás o reloxo de desatrollo das células nai ate un estado previo ofrece novas e fascinantes oportunidades de conseguir que produzan cal quer tipo de células baixo demanda para o seu uso en transplantes y modelado de enfermidades xenéticas. Mais adiante, poderían acabar sendo usadas para crear animais quiméricos dos que se puideran obter órganos humanos 

Igor Alexandre Paixao Esperança

Teorema de Fermat

O Teorema de Fermat , é un teorema escrito polo francés Pierre de Fermat no ano 1637 e que ata despois de tres siglos , o profesor Andrew J. Wiles  deu no ano  2016 a solución a este problema. Esto levouno a recibir o premio Abel, (premio Nobel dos matemáticos) e US$700.000.

O teorema consiste en que se un número n é un numero enteiro maior que 2, entonces non existen números enteiros positivos capaces de cumplir esta igualdade

Esta ecuación está considerada por moitos matemáticos como a ecuación máis bella do mundo.

E o seu traballo non só proporcionou a solución para esa dor de cabeza, pero tamén revelou novas ferramentas para descifrar curvas elípticas (ecuacións cúbicas en dúas variables), formas modulares e representacións de Galois.

Luís Martínez Rodríguez 

2016: O decubriemento de Novos Restos de Dinoasurios

Lida Xing, investigadora da Universidade Chinesa de Geociencias, curioseaba o ano pasado no mercado de  ambar de Myitkyina, en Mynanmar, cando atopou algo completamente inesperado nunha das tendas. Os vendedores pensaron que a peza en cuestión tiña algunhas plantas dentro, de xeito que estaba destinado a ser unha curiosidade ou quizais unha xoia, pero Xing recoñeceu a importancia científica e suxeriu que o Instituto Dexu de Paleontologia que o comprara.

O que realmente protexeu o ámbar non eran plantas , en realidade era a cola de plumas dun terópodo bebé, completa e cuberta de plumas  que viviron no Cretácico , fai  99 millóns de anos. 

O descubrimento, difundida na revista Current Biology, aporta detalles completos da estrutura de plumas e evolución dos dinosauros que non poden ser determinados a partir da evidencia fósil. Estas non son as primeiras plumas atopados en ámbar, pero en mostras anteriores foi difícil determinar o animal de orixe, din os investigadores.

"A liña está composta por oito vértebras rodeado de plumas conservadas en 3D e con detalles microscópicos", describe Ryan McKellar, o Museo Real Saskatchewan, Canadá. "É longo e flexible, con plumas  de cada lado", , que noutras palabras significa que definitivamente pertence a un dinosauro, e non un paxaro prehistórico.”

Mentres que no inicio era difícil distinguir os detalles da inclusión no ámbar, Xing e os seus colegas usaron a análise da tomografía computerizada (TC) e observacións microscópicas de observar en detalle.

"Os anacos de ámbar reten pequenos instantáneas de ecosistemas do pasado, pero os detalles microscópicos gravados, matrices dimensionais e tecidos inestables que son difíciles de estudar noutro lugar", di McKellar. "Esta é unha nova fonte de información que merece  investigar con intensidade e protexer como un recurso fósil."

Os investigadores din que o isto pode transformar "a nosa comprensión da plumaxe e dos tecidos brandos en dinosauros e outros vertebrados."

Alejandro Suárez Hervella 4º ESO A

2016: O Solanezumab /Medicina

A multinacional farmacéutica Lilly presentou no verán as conclusións dun ensaio clínico co medicamento Solanezumab, un prometedor fármaco que, administrado nas primeiras fases da enfermidade, podería retardar enormemente o seu avance.

A enfermedade do Alzheimer é a forma máis común de demencia, é incurable e terminal, e aparece con mayor frecuencia en personas maiores de 65 años de edad. Polo xeral, o síntoma inicial é a inhabilidade de adquirir novos recordos pero soe confundirse con actitudes relacionadas coa vexez e o estrés.

Aínda que o fármaco non cura en ningún caso a enfermidade, permite manter calidades cognitivas que doutra maneira perderíanse, o que supoñería un gran avance no tratamento da patoloxía da que se seguen descoñecendo moitas cousas.

Na actualidade, como explicou o presidente da Asociación Mundial de Medicamento Xenómico, Ramón Cacabelos, con motivo da celebración do Día Mundial do Alzheimer, o 70% dos enfermos de alzhéimer non responden os tratamentos ou o fan de maneira pouco satisfactoria, polo que calquera avance na loita contra a enfermidade supón unha boa noticia.

Rodrigo Justo Fernández

MICROBIOMA TERRESTRE / BIOLOXÍA

                                                    MICROBIOMA TERRESTRE

O Earth Microbiome Project é unha iniciativa que se deu no ano 2010 e no ano 2016 tuvéronse os primeiros resultados. O obxectivo deste microbioma é secuenciar máis de 200.00 mostras de ADN que serán recollidas dos chans e auga do mundo.

O microbioma é un conxunto de ecosistemas, o que se refire aos microorganismos do ser humano. A  súa vez estas bacterias son particulares e especiais una da outra as mesmas que teñen unha variedade de propiedades.

Microbioma terrestre/ imformaticaaplicadaBM

O corpo humano posúe unhas 2.000 especies distintas de microorganismos. A microbiota depende de cada situación e persoa. Tamén da forma en que se alimenta, da súa saúde e estado de ánimo. Unha alteración cambia a composición do microbioma que temos.

Segundo a revista Immunology and Cell Biology, na súa última publicación, menciona que en mozas ao realizar exercicio físico pode cambiar o microbioma dos máis pequenos e os seus efectos dar na saúde a mediado e longo prazo.

Rubén Gómez Blanco

O menor número de xenes para sobrevivir

O menor número de xenes para sobrevivir

O equipo de Craig Venter, o biólogo que liderou a iniciativa privada para secuenciar o xenoma humano, logrou un fito importante no campo da bioloxía sintética. O pasado mes de marzo, os científicos publicaron un traballo en Science no que mostraban o deseño e creación do organismo artificial co menor número de xenes necesarios para sobrevivir. Segundo os seus resultados, a cifra sitúase en 473 secuencias de ADN. O avance chega seis anos despois de que o mesmo equipo 

conseguise desenvolver a primeira bacteria sintética.

                                                                                 Foto dun xene

                                         Pablo Vega Dos Santos

2016: Tecnológico

O Proxecto Termes Construción colectiva de estruturas 3D por robots escalada de inspiración de cupins A natureza proporciona-nos con exemplos impresionantes de construción de animais: moitas especies de cupins construír montes complexas varias ordes de magnitude maiores que eles mesmos. Con todo, os arquitectos e enxeñeiros individuais son pequenos, prescindible, e parecen funcionar con con pouca ou ningunha supervisión centralizada. Cupins sociais proporcionan unha inspiración para o deseño dun sistema de construción enxame, onde moitos robots autónomos cooperativamente construír estruturas de gran escala. Construción humana implica, tradicionalmente, operación directa humana de ferramentas e equipos, planificación previa coidadoso, e pouca ou ningunha verdadeira automatización. Automatización para construción ten o potencial de mellorar medidas como a súa velocidade e eficiencia, así como permitir que a construción en lugares onde é difícil ou perigoso para o ser humano para o traballo, por exemplo, áreas de desastre ou ambientes extraterrestres. Inspirado por cupins e as súas actividades de construción, a meta do proxecto Termes é desenvolver un sistema de construción enxame no que os robots cooperar para construír estruturas 3D moito maiores do que eles mesmos . O sistema de hardware actual consiste robots móbiles simple, pero autónomas e bloques pasivos especializados; o robot é capaz de manipular bloques para construír estruturas altas, así como manobra sobre e arredor das estruturas que crean. O control multi-robot permite que moitos robots activos ao mesmo tempo a cooperar de forma descentralizada para construír comprobada unha estrutura especificado polo usuario, traballando desde unha descrición de alto nivel como entrada.

       

                                                                                                            Por Fran Martínez Feijoo

2016: O HOME É DERROTADO DE NOVO POLA TECNOLOXÍA/ TECNOLOXÍA

 Un programa informático chamado AlphaGo desenvolvido pola compañía británica Google DeepMind vencía ao campión mundial dun milenario xogo de orixe oriental chamada Go tras unha serie de cinco partidas. Non é a primeira vez que unha máquina derrota nun xogo a un mestre humano; hai 20 anos «Deep Blue» de IBM poñía no seu lugar a Garri Kaspárov no xadrez. Pero ata aquí chega toda similitude, porque o Go esixe unha estratexia tan sofisticada e complexa que parece imposible para un «cerebro» feito de circuítos

No Go, dous xogadores deben conquistar o maior territorio posible situando unhas pedras brancas e negras sobre un taboleiro. As regras son sinxelas, pero as posibilidades de xogo múltiples, xa que dependen da creatividade, a intelixencia, a experiencia e o estilo do xogador.

A capacidade de AlphaGo para aprender en por si dunha maneira similar á humana resulta a clave do seu éxito.
O seu éxito demostra que a intelixencia artificial pode funcionar non só a forza de cálculos, senón tamén con algo que se parece moito á intuición humana.
 O programa utiliza unhas «redes neuronais artificiais» que imitan ás biolóxicas para avaliar as posicións no taboleiro e seleccionar movementos




POR:MIGUEL LORENZO PERAL 4A

2016: Avance/ Astronomía

www.abc.es

Un dos avences científicos descubertos no ano pasado o 2016, foi a detección das ondas gravitacionais, foi un dos avances máis impactante.




En febreiro, a colaboración LIGO (Observatorio Láser Interferometer Gravitational wave), dous detectores xemelgos operados pola MIT e do Caltech, anunciou o descubrimento importante dunhas ondas preditas fai un século por a Relatividade Xeral de Einstein. Son unhas perturbacións espacio temporais moi débiles que viaxan o Universo na velocidade da luz. O sinal veu de dous buracos negros en rotación a 1.300 millóns de anos luz de nós. Máis tarde, volveuse a  confirmar un segundo sinal, de outros dous buratos na danza.

Este descubrimento supuxo abrir unha nova ventá o Universo. Hasta ahora, todo o que se sabía dos Cosmos era a través da radiación electromagnética. Pero as ondas gravitacionais proporcionan outro sentido para o espacio e escoitar os astros. 

MARTA RUA

Avances 2016

Un dos avances cientificos do 2016 foi a reapertura do CERN:

Tras a reapertura do gran colisionador de hadrones (LHC) de Xenebra, o CERN estréase en 2016 baixo a dirección de Fabiola Gianotti, a primeira muller encargada de liderar o maior laboratorio de física de partículas do mundo. Un dos grandes obxectivos dos experimentos ATLAS e CMS será confirmar se os indicios dunha partícula seis veces máis masiva que o bosón de Higgs confírmanse ou se, pola contra, as probas iniciais eran só unha mera fluctuación estatística.

Se se demostra a existencia desta hipotética partícula, situada no intervalo de 747-760 GeV, estariamos ante un escenario en que por primeira vez non se cumpriría o modelo estándar da física e no que se baralla a hipótese de que a posible partícula estivese relacionada coa supersimetría. Aínda que os resultados do pasado decembro eran alentadores, é importante manter a cautela ante estas investigacións, que deberán ser confirmadas ou descartadas pola ciencia en 2016.

Outro dos avances científicos é a loita contra o cambio climático:

A firma do histórico acordo do Cume de París o pasado decembro marcou un punto de inflexión na loita contra o cambio climático. Pero esta batalla continúa, non debemos esquecer que estamos a vivir un "inverno tolo", onde fixo máis frío en Texas que no Polo norte. A ciencia en 2016 tamén terá que afrontar un gran desafío: como reducir os niveis de dióxido de carbono atmosférico para evitar alcanzar o límite dos 2ºC. Dúas compañías privadas probarán tecnoloxías para retirar dióxido de carbono da atmosfera

Este ano a compañía suíza Climeworks probará unha tecnoloxía para "capturar" dióxido de carbono atmosférico. O seu protocolo de extracción axudará a retirar da atmosfera mil toneladas de CO2 ao ano, unha estratexia que podería impulsar a loita contra o cambio climático de forma similar á empresa canadense Carbon Engineering, que pretende converter o dióxido de carbono en combustible líquido.


O quecemento do océano Pacífico tamén provoca a aparición cíclica do fenómeno do Neno. Os seus efectos, segundo as autoridades de Colombia, son notables no norte da rexión Pacífica, os departamentos da rexión Andina e nos da rexión Caribe. As previsións da Organización Meteorolóxica Mundial apuntan a que o impacto do Neno sexa máis grave que nunca como consecuencia do cambio climático. O seu estudo e a investigación para combater o quecemento global son fundamentais neste ano que acabamos de empezar.





                                                                                                      David González Palomanes

2016: PLANETA NOVE/ ASTRONOMÍA

PLANETA 9

QUE É?

Planeta Nove é o nome provisional dado a un hipotético planeta xeado de gran tamaño que podería existir no sistema solar exterior, principalmente a partir do estudo publicado o 20 de xaneiro de 2016 no Astronomical Journal polos astrónomos do Instituto Tecnolóxico de California (Caltech) Michael E. Brown e Konstantin Batygin. A existencia deste planeta pode inferirse polo comportamento dun grupo de obxectos transneptunianos. Segundo informes de prensa de xaneiro de 2016, o astrónomo Michael Brown situaría as probabilidades da existencia do Planeta Nove nun 90%.Podería tratarse do quinto xigante gaseoso que sería expulsado do Sistema Solar interior segundo postula o modelo de Niza.

   

COMPOSICIÓN

Brown especula que o planeta predito é moi probablemente un xigante de xeo expulsado, de composición similar a Urano e Neptuno: unha mestura de roca e xeo, cunha pequena envoltura de gas

LOCALIZACIÓN

Se existe o planeta e está preto do seu perihelio, os astrónomos poderían identificalo a partir de imaxes existentes. Para o seu afelio, requírense os telescopios máis grandes. Con todo, se o planeta atópase actualmente no medio, moitos observatorios poderían detectar ao Planeta Nove.Estatisticamente, o planeta ten máis probabilidades de estar máis preto da súa afelio, a unha distancia de máis de 500 UA. Isto é porque os obxectos móvense máis lentamente cando están preto do seu afelio, de acordo coa segunda lei de Kepler. A procura en bases de datos de obxectos estelares realizada por Brown e Batygin xa excluíu a maior parte do ceo onde o planeta predito podería estar, salvo a dirección da súa afelio, ou nos fondos difíciles de detectar onde a órbita cruza o fondo da Vía Láctea, que está preto das direccións do afelio ou á beira do seu perihelio na dirección aproximada de Escorpio e Saxitario.

Area: pertence a area de Astronomía

MAIS INFORMACIÓN: PLANETA 9

POR: Joel Justo  Losada

2016 : Achegamento a xupiter ( astronomía )

Máis cerca que nunca de xúpiter

A sonda Juno da NASA entrou na órbita de Júpiter en xullo, converténdose no artefacto creado polo home que máis se aproximou ao planeta xigante. O pasado domingo, a nave batía ese récord sobrevoando o mundo gaseoso máis preto do que o fará nunca, xa con todos os seus instrumentos activos.


A nave está deseñada para desentrañar os misterios de Júpiter, un planeta envolto en néboa. Pronto comezarán a chegar os primeiros datos científicos. Juno tratará de pescudar se Júpiter ten un núcleo sólido, trazará un mapa do seu campo magnético, e medirá a cantidade de auga e amoníaco na súa atmosfera, entre outras características. Os datos servirán para arroxar luz sobre como se formou e evolucionou o planeta, á vez que axudarán a comprender as orixes do noso Sistema Solar.

Nave Juno/ ABC Ciencia

Gonzalo Carrajo Mariño